Na podstawie informacji zawartych w tabeli określ, która z wymienionych substancji przekroczyła dopuszczalny poziom stężenia w powietrzu. <br><br> <table><tr><th>Nazwa substancji</th><th>Zmierzone wartości stężeń w μg/m3na rok kalendarzowy</th><th>Dopuszczalne wartości stężeń w μg/m3na rok kalendarzowy</th></tr><tr><td>Dwutlenek azotu</td><td>55</td><td>40</td></tr><tr><td>Dwutlenek siarki</td><td>30</td><td>40</td></tr><tr><td>Pył zawieszony PM10</td><td>30</td><td>50</td></tr><tr><td>Tlenek węgla</td><td>1500</td><td>2000</td></tr></table>

Dwutlenek azotu (NO2) jest jednym z kluczowych zanieczyszczeń powietrza, którego stężenie monitoruje się w kontekście ochrony zdrowia publicznego i środowiska. Zgodnie z obowiązującymi normami, dopuszczalne stężenie NO2 w powietrzu na rok kalendarzowy wynosi 40 µg/m³. W analizowanej tabeli stwierdzono, że zmierzone stężenie wynosi 55 µg/m³, co jednoznacznie wskazuje na przekroczenie tego limitu. Takie sytuacje są krytyczne, ponieważ nadmiar dwutlenku azotu może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, w tym chorób układu oddechowego. Praktyczne przykłady zastosowania tej wiedzy obejmują wprowadzenie regulacji dotyczących emisji z pojazdów, a także monitorowanie jakości powietrza w miastach. W kontekście dobrych praktyk, ważne jest, aby instytucje zajmujące się ochroną środowiska regularnie przeprowadzały pomiary i analizowały dane o zanieczyszczeniach, co pozwala na wczesne wykrywanie nieprawidłowości i podejmowanie działań naprawczych.