Na podstawie tabeli określ, w którym mieście zanieczyszczenie powietrza atmosferycznego jest najmniejsze, a w którym największe <br><br> <table><tr><th colspan="2">Zawartość pyłu zawieszonego (PM10) w skali roku</th></tr><tr><th>Miasto</th><th>μg/m3</th></tr><tr><td>Bytom</td><td>35</td></tr><tr><td>Gdańsk</td><td>18</td></tr><tr><td>Katowice</td><td>42</td></tr><tr><td>Lublin</td><td>27</td></tr><tr><td>Olsztyn</td><td>20</td></tr><tr><td>Radom</td><td>30</td></tr><tr><td>Rybnik</td><td>54</td></tr><tr><td>Toruń</td><td>24</td></tr><tr><td>Warszawa</td><td>32</td></tr><tr><td>Włocławek</td><td>28</td></tr></table>

Poprawna odpowiedź wskazuje, że zanieczyszczenie powietrza w Gdańsku jest najmniejsze, osiągając 18 µg/m³, podczas gdy w Rybniku wynosi 54 µg/m³, co czyni go miastem z najwyższym poziomem zanieczyszczeń w analizowanym zestawie danych. Takie dane są zgodne z aktualnymi standardami ochrony powietrza, które wskazują na różnice w jakości powietrza w różnych regionach Polski. Zmniejszenie stężenia PM10 w Gdańsku może być wynikiem efektywnego zarządzania jakością powietrza, w tym działań na rzecz ograniczenia emisji z transportu oraz przemysłu. Przykładowo, wprowadzenie stref czystego transportu oraz promowanie transportu publicznego mogą przyczynić się do dalszej poprawy jakości powietrza. W przypadku Rybika, wyższe zanieczyszczenia mogą wynikać z intensywnego wykorzystywania węgla jako źródła energii, co jest związane z lokalnymi praktykami przemysłowymi. Obserwacja takich danych jest kluczowa dla kształtowania polityki ochrony środowiska oraz podejmowania działań na rzecz zdrowia publicznego.