Określ na podstawie danych w tabeli, o ile procent zostało przekroczone dopuszczalne stężenie pyłu zawieszonego PM10 w sezonie grzewczym. <br><br> <table><tr><th>Wskaźnik</th><th>Okres uśrednienia</th><th>Dopuszczalny poziom w powietrzu [μg/m3]</th><th colspan="2">Wyniki pomiarów w sezonie [μg/m3]</th></tr><tr><td></td><td></td><td></td><td>grzewczym</td><td>pozagrzewczym</td></tr><tr><td>SO2</td><td>24 godziny</td><td>125</td><td>128</td><td>117</td></tr><tr><td>NO2</td><td>rok kalendarzowy</td><td>40</td><td>40</td><td>37</td></tr><tr><td>CO</td><td>8 godzin</td><td>10 000</td><td>10 020</td><td>9 985</td></tr><tr><td>Pył zawieszony PM10</td><td>rok kalendarzowy</td><td>40</td><td>48</td><td>41</td></tr></table>

Poprawna odpowiedź to 20%, co oznacza, że stężenie pyłu zawieszonego PM10 przekroczyło dopuszczalny limit o jedną piątą. Aby obliczyć taki wynik, najpierw odejmujemy wartość dopuszczalną od zmierzonej wartości stężenia PM10 w sezonie grzewczym. Następnie różnicę dzielimy przez wartość dopuszczalną i mnożymy przez 100%, aby uzyskać wynik w procentach. Obliczenie to jest zgodne z dobrą praktyką w zakresie monitorowania jakości powietrza, gdzie regularne pomiary i obliczenia są niezbędne do oceny stanu środowiska. W kontekście standardów, organizacje takie jak WHO definiują maksymalne stężenia zanieczyszczeń, których nie powinno się przekraczać dla ochrony zdrowia publicznego. Regularne analizy pozwalają na identyfikację źródeł zanieczyszczenia oraz podejmowanie odpowiednich działań zaradczych, co jest kluczowe dla poprawy jakości powietrza oraz ochrony zdrowia mieszkańców.