Faktyczne stężenie zanieczyszczeń, jakie zostało zmierzone w środowisku naturalnym, takim jak woda czy powietrze, podawane w jednostkach masy zanieczyszczenia na masę lub objętość danego elementu środowiska, określa się mianem

Imisja odnosi się do rzeczywistego stężenia zanieczyszczeń zmierzonego w środowisku naturalnym, takim jak woda, powietrze czy gleba. Termin ten jest kluczowy w kontekście monitorowania jakości środowiska, ponieważ pozwala na określenie, w jakim stopniu zanieczyszczenia wpływają na konkretne elementy ekosystemu. Przykładem może być badanie stężenia metali ciężkich w wodach rzek, gdzie wyniki imisji mogą być użyte do oceny wpływu działalności przemysłowej na zdrowie ekosystemu wodnego. Imisja jest często stosowana w raportach dotyczących jakości powietrza, gdzie wyrażane jest stężenie zanieczyszczeń, takich jak dwutlenek siarki czy pyły zawieszone, w mikrogramach na metr sześcienny powietrza. W praktyce, właściwe pomiary imisji są istotne dla oceny ryzyka dla zdrowia ludzi i dla podejmowania działań zaradczych, co jest zgodne z normami środowiskowymi, takimi jak dyrektywy Unii Europejskiej dotyczące jakości powietrza.