Podczas suszenia naturalnego na placu nieuzbrojonym ustawia się suszoną wiklinę w

Tak, podczas suszenia wikliny na placu nieuzbrojonym najlepszą i najczęściej stosowaną metodą jest ustawianie jej w kozły. Kozły pozwalają na równomierny przepływ powietrza wokół gałązek, co jest kluczowe w procesie naturalnego suszenia. Dzięki temu wilgoć odparowuje równomiernie, a wiklina nie pleśnieje i zachowuje swoje właściwości mechaniczne. Z mojego doświadczenia wynika, że porządne ustawienie wikliny w kozły na otwartym placu znacznie ułatwia kontrolowanie procesu suszenia – można wtedy łatwo przewracać gałęzie i sprawdzać ich stan. Kozły zwyczajowo buduje się z drewna, czasem z metalowych prętów, rozsuwając je na odpowiednią szerokość, żeby wiklina nie była zbyt stłoczona i mogła „oddychać”. To jest zgodne z zaleceniami instrukcji technologicznych oraz opracowań branżowych dotyczących uprawy i obróbki wikliny. Co ciekawe, w niektórych regionach Polski stosuje się nawet specjalne, lokalne typy kozłów, dostosowane do warunków klimatycznych. Dobrze jest o tym pamiętać, bo suszenie na kozłach to nie tylko tradycja, ale i sprawdzona praktyka, która minimalizuje straty materiału i poprawia jakość gotowych wyrobów. Gdyby ustawić wiklinę inaczej, można by się narazić na jej zapleśnienie albo nawet zniszczenie całych partii surowca. Moim zdaniem, jak się raz nauczy poprawnie ustawiać kozły, to później cały proces idzie już dużo sprawniej.