Zbyt wysokie cięcie wikliny może być przyczyną

Zbyt wysokie cięcie wikliny rzeczywiście prowadzi do powstawania dużych karp, czyli zgrubień u nasady rośliny, które pojawiają się z czasem na plantacjach. Te karpy to nic innego jak przerośnięte miejsca po wielokrotnym, niewłaściwym cięciu, szczególnie jeśli co roku pozostawia się za długie odcinki pędów. W branży uprawy wikliny zaleca się cięcie tuż przy ziemi, właściwie na wysokości kilku centymetrów, bo to właśnie stymuluje roślinę do intensywnego wypuszczania nowych, prostych prętów o dobrej jakości technicznej. Zbyt wysokie cięcie powoduje natomiast, że na pozostawionej części pędu pojawia się więcej odrostów, ale są one krótsze i mniej wyrównane. Z praktyki wiem, że takie duże karpy utrudniają późniejsze zbiory i pielęgnację plantacji – można się potknąć, narzędzia się zawieszają, a cała plantacja robi się mniej estetyczna i trudniejsza w obsłudze. W dodatku powstawanie dużych karp to nie tylko problem wizualny, lecz także zdrowotny – takie miejsca są bardziej podatne na choroby i trudniej je skutecznie opryskać czy prowadzić zabiegi agrotechniczne. Fachowcy podkreślają, żeby nie oszczędzać na czasie podczas cięcia i przycinać wiklinę jak najniżej, bo to inwestycja w zdrową plantację na lata. W niektórych podręcznikach wręcz jest napisane, że regularne niskie cięcie to podstawa profesjonalnej produkcji wikliny, bo tylko wtedy karpy nie będą się nadmiernie rozrastać i nie będą przeszkadzać w dalszych sezonach. W skrócie – niskie cięcie to dobry nawyk i lepiej się go trzymać.