Wiklinę zieloną świeżą należy zawsze magazynować

Magazynowanie wikliny zielonej świeżej na wolnym powietrzu to zdecydowanie najlepsza praktyka, którą też spotykam w większości profesjonalnych gospodarstw wikliniarskich. Wynika to z tego, że świeżo ścięta wiklina bardzo łatwo ulega zaparzeniu i gniciu, gdy pozbawi się ją dostępu do swobodnego przepływu powietrza. Naturalne warunki panujące na zewnątrz – przewiew, brak nadmiernej wilgoci, możliwość odprowadzenia ciepła i wilgoci ze ściętych pędów – pozwalają utrzymać wiklinę w optymalnej kondycji do dalszego przetwarzania. Na powietrzu materiał nie zagrzewa się, a ewentualny deszcz czy rosa mają nawet działanie odświeżające, pod warunkiem, że stosy są dobrze ułożone i nie pozostają długo mokre. Z mojego doświadczenia wynika też, że układanie wikliny w pryzmach na lekkim podwyższeniu i pod zadaszeniem chroni przed bezpośrednim działaniem słońca i nadmierną wilgocią od ziemi. Standardy branżowe wręcz zakazują zamykania świeżej wikliny w szczelnych pomieszczeniach – to najkrótsza droga do strat materiałowych. Warto pamiętać, że dopiero po wstępnym przesuszeniu i selekcji materiał można przenosić do suszarni. Ta wiedza naprawdę się przydaje, zwłaszcza jak ktoś myśli o własnej produkcji czy fachowej obróbce wikliny. Sam miałem okazję widzieć, co się dzieje z materiałem trzymanym w zbyt zamkniętych warunkach – straty potrafią być ogromne.