Wskaż ile z wymienionych wyżej materiałów plecionkarskich jest pochodzenia egzotycznego? <br><br> <table><tr><td>Taśma leszczynowa, łyko rafiowe, kije rotangowe, korzenie sosnowe, pręty wiklinowe, kije małakkowe, pręty jałowcowe i łodygi słomy żytniej.</td></tr></table>

Ta odpowiedź jest prawidłowa, bo dokładnie dwa z wymienionych materiałów plecionkarskich występujących w tabeli to surowce egzotyczne – łyko rafiowe oraz kije rotangowe. Pozostałe, jak taśma leszczynowa, korzenie sosnowe, pręty wiklinowe, kije małakkowe, pręty jałowcowe i łodygi słomy żytniej, pochodzą z Europy Środkowej lub są typowe dla naszego klimatu. W praktyce, materiały egzotyczne takie jak rotang (znany też jako rattan) oraz rafia są importowane głównie z Azji, Afryki albo Ameryki Południowej. Na przykład rotang to liana z tropikalnych lasów Azji Południowo-Wschodniej, bardzo ceniona w wyplataniu mebli i ozdób, bo jest sprężysta, lekka i bardzo trwała. Rafia natomiast pochodzi z liści palm rosnących w Afryce i Ameryce Południowej; jej włókna są elastyczne i odporne na rozciąganie, przez co świetnie nadają się do dekoracji czy wiązania. Moim zdaniem, znajomość pochodzenia materiałów to podstawa dla każdego plecionkarza, bo wpływa nie tylko na wybór techniki wyplatania, ale też na wytrzymałość i efekt końcowy produktu. W branży plecionkarskiej panuje przekonanie, że dobór surowca powinien być świadomy – jeśli zależy nam na tradycyjności, korzystamy z materiałów lokalnych, a dla innowacji lub solidności czasem sięgamy po egzotykę. Takie materiały egzotyczne są zwykle droższe i trudniej dostępne, ale mają swoje unikatowe cechy. Dobrym przykładem są duże kosze ozdobne czy nowoczesne meble ogrodowe, które trudno byłoby wykonać z klasycznej polskiej wikliny, ale świetnie sprawdzą się tu właśnie rotang lub rafia.