Proces suszenia wikliny sposobem naturalnym to

Proces sezonowania wikliny to tak naprawdę jedna z podstawowych czynności, od której zależy, czy potem z tego materiału da się zrobić solidne, trwałe wyroby plecionkarskie. Sezonowanie polega na naturalnym suszeniu ściętych pędów wikliny, najczęściej w przewiewnych, zadaszonych miejscach, gdzie materiał ma dostęp powietrza, ale nie jest narażony na bezpośrednie promieniowanie słoneczne i opady. Dzięki temu wilgoć z wnętrza pędów odparowuje powoli, co jest ważne, bo zbyt szybkie wysychanie potrafi popękać korę i osłabić strukturę włókien. Moim zdaniem to się trochę niedocenia, jak ważna jest cierpliwość w tej fazie – często osoby początkujące chcą przyspieszać suszenie, a potem wikliny nie da się dobrze obrać ani ładnie zapleść. W branżowych standardach zaleca się sezonować wiklinę przynajmniej kilka tygodni, czasem nawet całą zimę, w zależności od pogody i grubości pędów. Dobrze wysuszona wiklina po sezonowaniu jest odporna na pleśń, łatwiej się wygina, no i po prostu lepiej wygląda – to odróżnia solidnego rzemieślnika od amatora. Takie sezonowanie jest nie do zastąpienia, bo pozwala zachować naturalny kolor i elastyczność, co widać później w gotowych koszach czy meblach.