Woda w drewnie, która wypełnia wnętrze komórek naczyniowych, nazywa się

To jest właśnie ta odpowiedź, która pokazuje zrozumienie podstawowej różnicy między rodzajami wody w drewnie. Woda wolna to woda, która wypełnia wnętrze komórek naczyniowych oraz jamy komórkowe – nie jest związana chemicznie ani fizycznie ze ścianami komórkowymi. Najłatwiej ją usunąć z drewna podczas procesu suszenia, bo wystarczy zwykłe odparowanie. W praktyce przemysłowej właśnie ta woda decyduje o tym, czy drewno jest „mokre” po ścięciu i jak długo trzeba je sezonować, by osiągnąć odpowiednią wilgotność roboczą. Woda wolna nie wpływa bezpośrednio na właściwości mechaniczne drewna, ale jej obecność może powodować rozwój grzybów czy pleśni, jeśli drewno nie zostanie właściwie wysuszone. W normach, np. PN-EN 13183, ta różnica jest jasno definiowana – podkreśla się konieczność usunięcia wody wolnej przed obróbką, zwłaszcza w stolarskiej i konstrukcyjnej praktyce. Z mojego doświadczenia wynika, że ci, którzy lekceważą znaczenie wody wolnej, często mają kłopoty z paczeniem się drewna albo ze złym przyjmowaniem powłok lakierniczych. Moim zdaniem, świadomość, która woda jest wolna, a która związana, to podstawa dobrego rzemiosła. Często się o tym nie pamięta w teorii, a potem w praktyce są spore niespodzianki.