Przy cięciu pędów wiklinowych rzaz powinien być nachylony do poziomu pod kątem około

Kąt cięcia pędów wiklinowych jest naprawdę ważny, szczególnie jeśli myślimy o dobrej regeneracji rośliny i szybkim zabliźnianiu się ran. W praktyce przyjęło się, że najlepszym kątem jest około 30°, bo wtedy powierzchnia cięcia nie jest zbyt duża – co ogranicza parowanie wody z pędu – ale jednocześnie nie jest tak płaska, żeby zwiększać ryzyko zamakania i gnicia. Moim zdaniem właśnie to ustawienie sekatora pod kątem bliskim 30°, trochę na ukos względem pędu, daje największą szansę na szybkie gojenie się rany, a to kluczowe, zwłaszcza w wiklinie, która jest bardzo wrażliwa na choroby grzybowe. Tak cięto od lat w profesjonalnych plantacjach, co potwierdzają także podręczniki do sadownictwa i poradniki branżowe. Dodatkowo, taka technika ułatwia sokom roślinnym prawidłowy przepływ i zabezpiecza oczka przed zalaniem wodą. Praktyka pokazuje, że cięcia bardziej strome albo zbyt płaskie po prostu powodują więcej problemów – albo wysychanie końcówki, albo właśnie gnicie. Lepiej nie kombinować i trzymać się tych sprawdzonych 30°, bo to naprawdę działa – sam nieraz się o tym przekonałem, zwłaszcza przy cięciu młodych jednorocznych pędów, które potem dużo lepiej się rozwijały.