Na którym rysunku przedstawiono szafę o konstrukcji ramowo-płycinowej?

Szafa przedstawiona na rysunku 2 to typowy przykład konstrukcji ramowo-płycinowej. Cechą charakterystyczną tego rozwiązania jest podział powierzchni ścian i drzwi na wyraźne pola – ramy oraz płyciny. Ramy tworzą szkielet, najczęściej wykonany z litego drewna, który zapewnia stabilność i trwałość całego mebla. Płyciny (czyli te wypełnienia wewnątrz ram) mogą być zrobione z cieńszych materiałów, np. sklejki, płyty drewnopochodnej czy szkła. Dzięki takiej budowie mebel jest bardziej odporny na odkształcenia powodowane zmianami wilgotności – ramy „trzymają” konstrukcję, a płyciny mogą się swobodnie rozszerzać i kurczyć. W praktyce to rozwiązanie jest bardzo cenione w stolarstwie meblowym, zwłaszcza w produkcji drzwi, frontów oraz mebli stylowych. Wzmacnia całość, poprawia estetykę i daje się łatwo odnawiać. Takie szafy spotyka się zarówno w meblach klasycznych, jak i współczesnych, bo łączą trwałość z eleganckim wyglądem. Moim zdaniem to też świetna baza do nauki stolarskich połączeń typu czop-wpust – taka wiedza potem procentuje przy bardziej zaawansowanych projektach. Standardy branżowe, takie jak BN-62/7151-01, wyraźnie opisują zalety i techniki wykonania ramowo-płycinowej konstrukcji, więc warto się z nimi zapoznać.