Aby <b>nie dopuścić</b> do powstawania odłupań na dolnej powierzchni elementu podczas wiercenia otworu wiertarką ręczną, należy

Sposób polegający na rozpoczęciu wiercenia po jednej stronie, a dokończeniu na stronie przeciwnej, to według mnie naprawdę jedna z tych sztuczek, które warto znać w praktyce stolarskiej albo ślusarskiej. Chodzi o to, że kiedy wykańczasz otwór od odwrotnej strony, nie dopuszczasz do powstania tzw. odłupań czy wyszczerbień materiału, bo wiertło nie przebija się gwałtownie przez cienką resztkę materiału, tylko wychodzi już w przygotowanym otworze. To bardzo często robi się na elementach, które mają zachować estetykę po obu stronach, np. w meblarstwie czy przy montażu płyt. Standardy pracy zalecają właśnie takie podejście, zwłaszcza gdy wiercimy np. w sklejce, laminacie czy miękkich metalach. Otwór jest wtedy czysty, a krawędzie równe – oszczędzasz czas na późniejsze szlifowanie i nie musisz się martwić o reklamacje czy poprawki. Z mojego doświadczenia wynika, że to działa szczególnie dobrze, jeśli oba nawiercenia wykonujesz starannie i precyzyjnie oznaczasz osiowanie. To naprawdę jedna z tych rzeczy, których nauczyciel nie zawsze zdąży pokazać na lekcji, a potem bardzo się przydaje w życiu zawodowym. Zasada ta jest też mocno promowana w materiałach szkoleniowych i podręcznikach branżowych – w sumie nic dziwnego, bo efekty są widoczne gołym okiem.