Drewno przeznaczone do pozyskania okleiny należy bezpośrednio przed skrawaniem poddać obróbce

Drewno przeznaczone do pozyskania okleiny naprawdę powinno być przed skrawaniem poddane obróbce hydrotermicznej w dołach parzelnianych. To nie jest tylko jakiś wymysł technologów – taka procedura naprawdę ma duże znaczenie praktyczne. Chodzi tu o to, żeby drewno uzyskało odpowiednie właściwości plastyczne i elastyczność, co pozwala na efektywne i precyzyjne skrawanie cienkich warstw okleiny bez ryzyka powstawania pęknięć czy rozwarstwień. Parzenie drewna w wodzie o kontrolowanej temperaturze (często w granicach 60–90°C, zależnie od gatunku) sprawia, że włókna drewna stają się bardziej giętkie, a cała struktura jest jednorodna. Z mojego doświadczenia wynika, że zbyt krótki czas parzenia albo zbyt niska temperatura skutkuje potem sporym odrzutem materiału – okleina po prostu się łamie przy skrawaniu. Procedura ta jest zalecana i opisana w różnych normach branżowych, np. PN-79/D-01011. W wielu zakładach, szczególnie tych, które produkują wysokiej jakości okleinę meblową, hydrotermiczne przygotowanie surowca uznaje się wręcz za kluczowy etap procesu technologicznego. Warto wiedzieć, że niektóre gatunki drewna, jak buk czy brzoza, wręcz wymagają takiego przygotowania, bo bez tego okleina nie będzie miała odpowiednich parametrów wytrzymałościowych i wizualnych. Parzenie w dołach parzelnianych pozwala też na równomierne nagrzanie drewna na całej długości kłody, co wpływa na jakość uzyskanej okleiny. Moim zdaniem to naprawdę jeden z tych etapów, gdzie nie warto szukać skrótów.