Podgrzanie powierzchni sklejanego drewna i podgrzanie roztworu klejowego do temperatury <b>nieprzekraczającej</b> 60°C stosuje się przy klejeniu klejem

Podgrzewanie powierzchni drewna oraz samego kleju do temperatury nieprzekraczającej 60°C to metoda typowo wykorzystywana przy klejeniu klejami glutynowymi, czyli klejami zwierzęcymi. Chodzi tutaj głównie o żelatynę czy klej kostny. One zachowują swoje właściwości adhezyjne właśnie w tym zakresie temperatur – podgrzewanie powyżej 60°C mogłoby z kolei prowadzić do denaturacji białka, a tym samym utraty zdolności wiązania. Co ciekawe, to jest dość stara, ale wciąż praktykowana technologia, zwłaszcza przy renowacji mebli, instrumentów muzycznych czy w stolarce artystycznej. Chyba najlepszym przykładem zastosowania glutynowych klejów są klasyczne lutnie, skrzynie organowe, czy nawet stare parkiety, gdzie wymagane jest bardzo dobre wiązanie przy zachowaniu elastyczności spoiny. Warto wiedzieć, że zgodnie z normami branżowymi i dobrą praktyką, kleje glutynowe należy nakładać na ciepło, ale nie przegrzewać, bo to po prostu obniża jakość spoiny. Z mojego doświadczenia wynika, że jeśli ktoś chce zadbać o długowieczność i estetykę połączenia, to nie ma lepszej metody przy tego typu pracach. Dodatkowo, jeżeli drewno jest lekko ogrzane przed klejeniem, to klej lepiej penetruje pory, co poprawia przyczepność. Warto o tym pamiętać przy każdej pracy w warsztacie, bo takie niuanse robią różnicę.