Na rysunku przedstawiono płytę

To właśnie jest płyta stolarska komórkowa, czasami zwana też płytą drzwiową. Jej charakterystyczna budowa opiera się na tym, że w środku znajduje się tzw. wypełnienie komórkowe – najczęściej listewkowe albo z ażurowych przekładek, które są zamknięte cienkimi płytami okleinowymi z obu stron. Taka konstrukcja zapewnia świetny kompromis między lekkością a wytrzymałością. W praktyce te płyty stosuje się bardzo często przy produkcji drzwi, blatów roboczych, a nawet niektórych elementów mebli, gdzie nie można sobie pozwolić na zbyt duży ciężar, ale jednocześnie wymagana jest odpowiednia sztywność. Z mojego doświadczenia wynika, że płyty te wypadają naprawdę fajnie pod względem właściwości akustycznych i termicznych, choć trzeba uważać na wilgoć – rdzeń z litego drewna i przekładki nieszczególnie ją lubią. Warto pamiętać, że takie płyty odpowiadają na wymagania norm branżowych, np. PN-EN 313, a ich stosowanie to często lepszy wybór niż ciężka płyta pełna, zwłaszcza tam, gdzie liczy się ekonomia, szybkość montażu i łatwość obróbki. Fajnie wiedzieć, że w codziennej pracy stolarza taka wiedza naprawdę się przydaje.