Sposobem plastycznej obróbki drewna <u>nie jest</u>

Wyrzynanie rzeczywiście nie zalicza się do sposobów plastycznej obróbki drewna, co łatwo potwierdzić, jeśli przyjrzymy się, jak takie procesy wyglądają w praktyce stolarza czy technologa drewna. Plastyczna obróbka to wszelkie techniki, w których drewno zmienia swój kształt pod wpływem działania sił mechanicznych, ale bez usuwania materiału. Chodzi tu głównie o ściskanie, zgniatanie czy walcowanie, gdzie drewno odkształca się w stanie plastycznym, np. w wyniku podgrzania parą wodną (jak przy gięciu elementów meblowych). Natomiast wyrzynanie to klasyczna metoda obróbki ubytkowej – używa się narzędzi tnących do wycinania określonych fragmentów materiału, przez co zmienia się jego kształt poprzez usunięcie części drewna. Moim zdaniem często myli się te pojęcia, bo obie grupy metod prowadzą do uzyskania pożądanego kształtu, ale sposób dochodzenia do efektu końcowego jest zupełnie inny. W praktyce technologicznej rozróżnienie to jest kluczowe: plastyczna obróbka pozwala np. giąć sklejkę na ciepło, a wyrzynanie służy wycinaniu otworów czy kształtów, chociażby przy produkcji elementów ozdobnych. Standardy branżowe, takie jak PN-EN 942, wyraźnie rozróżniają metody ubytkowe i plastyczne. Sam spotkałem się z tym, że osoby nowe w zawodzie stosują te terminy zamiennie, co prowadzi do nieporozumień przy planowaniu procesu technologicznego.