Wykonując naprawę elementu intarsjowanego, należy użyć

Odpowiedź jest zgodna z podstawowymi zasadami konserwacji i napraw mebli intarsjowanych. Kluczowe w pracach restauratorskich czy nawet zwykłych naprawach intarsji jest zachowanie spójności zarówno pod względem wizualnym, jak i fizycznym. Użycie dokładnie tych samych gatunków oklein, które zostały użyte pierwotnie w danym elemencie, pozwala na uzyskanie praktycznie niewidocznej naprawy. Nawet niewielka różnica w gatunku drewna, jego strukturze czy odcieniu, potrafi bardzo rzucać się w oczy po wykończeniu powierzchni. Przykład z życia: jeśli intarsja orzechowa ma wstawioną brzozową łatę, od razu będzie widać, że „coś tu nie gra”. Branżowe standardy – zarówno polskie, jak i europejskie – wyraźnie wskazują na konieczność dobierania materiału naprawczego do oryginału, żeby nie zaburzyć charakteru i wartości historycznej mebla. Poza tym, nie chodzi tylko o wygląd – różne gatunki drewna mogą inaczej pracować pod wpływem wilgoci czy temperatury, przez co naprawa wykonana z innego materiału może z czasem powodować pęknięcia lub odspajanie się okleiny. Z mojego doświadczenia wynika, że tylko konsekwentne trzymanie się tej zasady daje trwałe i estetyczne efekty, zgodne z rzemiosłem stolarskim.