W rysunkach technicznych niewidoczne krawędzie oznacza się linią cienką

Oznaczanie niewidocznych krawędzi linią cienką kreskową to absolutna podstawa w rysunku technicznym, szczególnie jeśli chodzi o mechanikę albo budownictwo. Tak jest zapisane w Polskich Normach (PN-EN ISO 128), które regulują zasady tworzenia rysunków technicznych. Linia kreskowa jest wykorzystywana do pokazania tych elementów, które są zasłonięte lub znajdują się za innymi płaszczyznami, więc nie widać ich bezpośrednio na danym widoku. W praktyce wygląda to tak: jeżeli rysujesz wałek z otworem przelotowym, to sam otwór na widoku z boku zaznaczasz właśnie linią kreskową – od razu widać, że nie jest widoczny na tym widoku. Z mojego doświadczenia wynika, że używanie poprawnych typów linii naprawdę robi różnicę przy czytaniu dokumentacji. Osoby pracujące na warsztacie albo przy produkcji od razu wiedzą, czego się spodziewać i gdzie uważać na jakieś nieoczywiste cechy. Warto dodać, że linie kreskowe powinny być rysowane cienko, żeby nie pomyliły się z konturami czy osiami, które mają inne oznaczenia. To wszystko skraca czas interpretacji rysunku i ogranicza ilość błędów podczas produkcji czy montażu. Dla mnie, jak widzę dobrze oznaczone niewidoczne krawędzie, od razu mam większe zaufanie do autora rysunku.