Płyty stolarskie, ze względu na ich budowę, dzieli się na

Płyty stolarskie dzieli się na pełne i komórkowe ze względu na ich budowę wewnętrzną. Te dwa typy faktycznie różnią się nie tylko konstrukcją, ale też właściwościami użytkowymi. Płyty pełne mają rdzeń w całości wykonany z drewna litego lub materiału drewnopochodnego, przez co są cięższe, ale bardzo wytrzymałe mechanicznie i świetnie sprawdzają się tam, gdzie liczy się maksymalna stabilność, np. na schodach, parapetach czy w elementach konstrukcyjnych mebli. Płyty komórkowe natomiast mają warstwowy układ z rdzeniem zbudowanym z listew lub siatki, często poprzekładanej powietrzem (stąd nazwa), co pozwala znacznie zmniejszyć masę bez rezygnacji z odpowiedniej sztywności. Przykład? Drzwi wewnętrzne z rdzeniem komórkowym są lekkie i łatwe w montażu, a jednocześnie wystarczająco wytrzymałe do codziennego użytkowania. W branży meblarskiej taka klasyfikacja płyt stolarskich pomaga dobrać odpowiedni materiał w zależności od wymagań projektu – czy zależy nam na redukcji wagi, czy na solidności. Z mojego doświadczenia wynika, że wielu początkujących myli komórkowe z wiórowymi, ale to jednak zupełnie inne produkty – płyty komórkowe są bardziej zaawansowane technologicznie i precyzyjnie projektowane pod kątem specyficznych zastosowań. Zresztą, nawet normy branżowe i katalogi producentów używają tego podziału: pełne lub komórkowe. Moim zdaniem, warto znać te różnice, bo pozwala to uniknąć podstawowych błędów podczas doboru materiałów w praktyce stolarskiej.