Na rysunku przedstawiono trasowanie za pomocą

Zaznaczenie linii na materiale za pomocą znacznika to jeden z bardziej typowych zabiegów stolarskich, których nie da się zastąpić czymkolwiek innym bez utraty dokładności. Znacznik, szczególnie ten stolarski, działa na zasadzie równoległego prowadzenia względem krawędzi obrabianego elementu. Pozwala to na wyznaczenie bardzo precyzyjnych linii, np. pod wręgowanie, wpusty czy rowki. Z mojego doświadczenia wynika, że użycie znacznika znacząco ogranicza ryzyko błędów montażowych, bo linia jest równa i powtarzalna na całej długości. Co ciekawe, według standardów branżowych, takich jak PN-EN 204 czy wytyczne stolarzy z wieloletnią praktyką, znacznik jest jednym z pierwszych narzędzi, po które sięga się podczas przygotowywania elementów do łączenia. Znacznik ma tę przewagę nad ołówkiem czy rysikiem, że rysa jest cienka i nie rozmazuje się, nie znika przy lekkim szlifowaniu. Używanie znacznika to po prostu dobra praktyka – niektórzy mówią, że to połowa sukcesu przy precyzyjnych pracach w drewnie. Warto też pamiętać, że linie wykonane znacznikiem mogą służyć nie tylko jako odniesienie do cięcia, ale też do ręcznego dłutowania, bo ostrze znacznika delikatnie nacina włókna, ograniczając ryzyko wyrywania drewna podczas dalszej obróbki.