Kształt i zdobienie mebla przedstawionego na ilustracji są charakterystyczne dla stylu

Styl renesansowy w meblarstwie to prawdziwa klasyka, która stawia na symetrię, bogato rzeźbione detale i inspiracje sztuką antyczną. Właśnie ten typ zdobienia – z herbami, groteskami, motywami roślinnymi, a także z wyraźnym podziałem na pola kompozycyjne – jest charakterystyczny dla mebli renesansowych, zwłaszcza tych powstałych we Włoszech. Spójrz na tę skrzynię: proporcje są zrównoważone, ornamenty są płaskorzeźbione, dominuje tu elegancja, nie przesada. To nie jest już surowy gotyk, ale też nie przesadnie dynamiczny barok czy fantazyjna secesja. Renesans czerpał z matematyki i ładu, stąd te uporządkowane kompozycje. W praktyce, rozpoznanie renesansowego mebla często przydaje się podczas konserwacji czy rekonstrukcji zabytków, kiedy trzeba dobrać odpowiednią technikę i materiały zgodnie z historycznymi standardami. Moim zdaniem, to jest sztuka, która wymaga wyczucia proporcji i znajomości tradycyjnych technik snycerskich – tak, żeby nie zepsuć oryginalnego charakteru mebla. W branży konserwatorskiej renesans uchodzi za wzór dobrego smaku i umiaru, a takie zdobienia jak na zdjęciu, świadczą o wysokim kunszcie dawnych stolarzy.