Jak zapobiega się przebiciom klejowym podczas okleinowania?

Stosowanie dłuższego czasu otwartego podczas okleinowania to dość sprawdzona praktyka, szczególnie jeśli zależy nam na uniknięciu przebić klejowych. Czas otwarty to taki okres, w którym klej zachowuje swoje właściwości klejące i można bezpiecznie pozycjonować okleinę na powierzchni. Jeśli damy sobie i klejowi trochę więcej czasu przed dociśnięciem okleiny, to rozpuszczalniki lub woda mają szansę lekko odparować, a klej staje się mniej płynny. Dzięki temu nie przeciska się tak łatwo przez pory drewna czy forniru, co eliminuje ryzyko powstawania plam na powierzchni. Z mojego doświadczenia przy pracach stolarskich, szczególnie przy okleinach naturalnych, właśnie zbyt krótki czas otwarty często kończy się tym, że klej „przecieka” przez okleinę i zostawia ślady trudne do usunięcia, nawet po szlifowaniu czy lakierowaniu. W wielu zakładach stolarskich i w branży meblarskiej wręcz się mówi, żeby obserwować stan kleju na podłożu – jak jest lekko matowy i przestaje być lepki na palec, wtedy najlepiej dociskać okleinę. Oczywiście każdy klej ma swoje specyficzne wytyczne producenta, ale ogólna zasada jest taka: im dłuższy czas otwarty, tym mniejsze ryzyko przebicia się kleju przez okleinę. Swoją drogą, to podejście zgodne z instrukcjami wielu renomowanych producentów klejów i uznawane za dobrą praktykę na rynku.