Do obróbki skrawaniem <b>nie należy</b>

Łupanie nie zalicza się do obróbki skrawaniem i to jest często mylone, szczególnie na początku nauki o technikach obróbczych. Obróbka skrawaniem polega na oddzielaniu materiału w postaci wiórów przy pomocy narzędzia, które ma odpowiednio ukształtowaną krawędź tnącą – tutaj przykładem jest piłowanie, wiercenie czy frezowanie. Łupanie natomiast to proces czysto mechaniczny, gdzie materiał rozdzielany jest przez siłę rozrywającą, bez powstawania typowych wiórów. Najłatwiej to zobaczyć, jak ktoś rozszczepia drewno siekierą – materiał pęka wzdłuż włókien, nie powstają żadne wióry jak przy tokarce czy frezarce. W branży metalowej czy drzewnej łupanie stosuje się raczej wstępnie, zanim zaczniemy właściwą obróbkę skrawaniem. Standardy polskich szkół oraz normy branżowe jasno definiują, że do operacji skrawających zaliczamy tylko te procesy, gdzie materiał jest usuwany przez ścinanie kolejnych warstw, a nie poprzez pękanie czy rozdzielanie. Moim zdaniem warto pamiętać, że wybór procesu obróbczego zależy od oczekiwanej precyzji i rodzaju materiału – łupanie jest szybkie, ale nie daje gładkich powierzchni, czego wymagają detale po frezowaniu czy toczeniu. Tak więc, łupanie to zupełnie inna bajka niż klasyczna obróbka skrawaniem.