Którą bryłę wykreśloną w rzucie aksonometrycznym przedstawiono za pomocą rzutów prostokątnych?

Wybrałeś bryłę I i to jest dokładnie ta bryła, którą opisują pokazane rzuty prostokątne. Na rysunku z rzutami widzimy widok z przodu oraz z boku (ewentualnie z góry, zależnie od przyjętego układu). Z przodu figura ma kształt prostokąta z poziomą linią podziału – to oznacza, że bryła jest prostopadłościanem, którego wysokość jest podzielona na dwie części, ale bez żadnych uskoków ani wycięć w planie. Rzut boczny pokazuje natomiast prostokąt z ukośną górną krawędzią – czyli górna płaszczyzna nie jest pozioma, tylko pochylona. Dokładnie taki układ płaszczyzn widzimy na bryle I: podstawa prostokątna, boki pionowe, a tylko górna ściana jest pochylona w jednym kierunku. Pozostałe bryły mają albo wycięcia w planie (rodzaj kształtu litery G), albo schodkowe kształty, których w rzutach prostokątnych w ogóle nie widać – tam wszystkie kontury są prostokątne, bez załamań w rzucie z góry. W praktyce, przy czytaniu dokumentacji warsztatowej, takie dopasowywanie rzutów do bryły jest podstawą: na tej podstawie trasuje się element na drewnie, ustala głębokości cięć, kąty pochylenia i planuje obróbkę na maszynach. Z mojego doświadczenia, kto dobrze ogarnia zależności między rzutami prostokątnymi a aksonometrią, ten ma dużo mniej pomyłek przy formatowaniu elementów, zwłaszcza skośnych wieńców, wsporników czy klinów. Zwróć uwagę, że zgodnie z zasadami rysunku technicznego (PN-EN ISO 5456, PN-EN ISO 128) każda zmiana kształtu w przestrzeni musi mieć odzwierciedlenie w co najmniej jednym rzucie – tutaj jedyna zmiana to pochylenie górnej płaszczyzny, więc tylko w jednym rzucie pojawia się linia ukośna. To jest właśnie typowy, podręcznikowy przykład bryły I.