Określ na podstawie informacji zamieszczonych w przedstawionej tabeli wytrzymałość grabu i sosny narozciąganie wzdłuż włókien. <br><br> <table><tr><td colspan="7">Cechy wytrzymałościowe drewna przy wilgotności 15% wzdłuż i w poprzek włókien</td></tr><tr><td rowspan="4">Gatunekdrewna</td><td colspan="6">Wytrzymałość</td></tr><tr><td colspan="2">rozciąganie</td><td colspan="2">ściskanie</td><td colspan="2">zginanie</td></tr><tr><td>II</td><td>⊥</td><td>II</td><td>⊥</td><td colspan="2">⊥</td></tr><tr><td colspan="6">[MPa]</td></tr><tr><td>Sosna</td><td>84</td><td>3</td><td>47</td><td>10</td><td colspan="2">87</td></tr><tr><td>Świerk</td><td>90</td><td>2,7</td><td>43</td><td>6,7</td><td colspan="2">66</td></tr><tr><td>Jodła</td><td>82</td><td>2</td><td>39</td><td>4</td><td colspan="2">61</td></tr><tr><td>Modrzew</td><td>107</td><td>2,3</td><td>53</td><td>9</td><td colspan="2">84</td></tr><tr><td>Dąb</td><td>90</td><td>8,8-9,4</td><td>54</td><td>10</td><td colspan="2">86</td></tr><tr><td>Jesion</td><td>102</td><td>11</td><td>43</td><td>10</td><td colspan="2">100</td></tr><tr><td>Buk</td><td>135</td><td>7</td><td>53</td><td>8</td><td colspan="2">105</td></tr><tr><td>Grochodrzew</td><td>148</td><td>4,3</td><td>59</td><td>16</td><td colspan="2">120</td></tr><tr><td>Grab</td><td>107</td><td>24,5</td><td>66</td><td>8,5</td><td colspan="2">107</td></tr></table>

Poprawnie odczytano dane z tabeli: wytrzymałość na rozciąganie wzdłuż włókien (oznaczona symbolem „II”) dla sosny wynosi 84 MPa, a dla grabu 107 MPa. Kluczowe jest tu właśnie to „wzdłuż włókien”, bo drewno ma zupełnie inne parametry wzdłuż i w poprzek włókien. W tabeli kolumna rozciąganie „II” dotyczy kierunku równoległego do przebiegu włókien, czyli tego, który w praktyce konstrukcyjnej jest najważniejszy przy elementach pracujących osiowo, np. słupki, belki naciągane, listwy konstrukcyjne. 107 MPa dla grabu pokazuje, że jest to drewno bardzo wytrzymałe w tym kierunku – dużo mocniejsze od sosny czy świerka. Sosna z wynikiem 84 MPa ma parametry typowe dla dobrego drewna iglastego stosowanego w konstrukcjach. W praktyce, przy projektowaniu elementów z drewna, zgodnie z normami (np. PN-EN 338, PN-EN 1995-1-1 – Eurokod 5, choć one operują już klasami wytrzymałości i wartościami obliczeniowymi), zawsze zakłada się pracę elementu tak, by główne obciążenia przenoszone były wzdłuż włókien, bo wtedy drewno wykorzystuje swoje najlepsze właściwości. Dlatego np. belka stropowa z sosny jest układana tak, żeby włókna biegły wzdłuż jej długości. Moim zdaniem warto zapamiętać, że liczby w tabeli nie są „na oko”, tylko wynikają z badań wytrzymałościowych próbek przy wilgotności 15%, czyli w warunkach zbliżonych do typowych wnętrz. W praktyce warsztatowej ta wiedza przydaje się przy doborze gatunku drewna do elementów mocno obciążonych: na kliny, części maszyn stolarskich, elementy narażone na rozciąganie dużo bezpieczniej jest użyć grabu, buku czy jesionu niż miękkich gatunków iglastych. Dobrą praktyką jest też zawsze patrzeć, czy w tabeli chodzi o „II” czy „⊥”, żeby nie pomylić wytrzymałości wzdłuż i w poprzek włókien, bo różnice są ogromne i mogą prowadzić do poważnych błędów projektowych.