Przedstawiony przepis ustawy jest przepisem <br><br> <table><tr><td colspan="1">Wyciąg z Konstytucji RP(…)</td></tr><tr><td>Art. 242. Tracą moc:1) ustawa konstytucyjna z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz. U. Nr 84, poz. 426, z 1995 r. Nr 38, poz. 184, Nr 150, poz. 729 oraz z 1996 r. Nr 106, poz. 488),2) ustawa konstytucyjna z dnia 23 kwietnia 1992 r. o trybie przygotowania i uchwalenia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 67, poz. 336 i z 1994 r. Nr 61, poz. 251).(…)</td></tr></table>

Przepis derogacyjny to element systemu prawnego, który pełni kluczową rolę w utrzymaniu aktualności norm prawnych. Jego podstawowym zadaniem jest uchylenie mocy obowiązującej wcześniejszych aktów prawnych, co zapobiega kolizjom normatywnym i zapewnia klarowność w stosowaniu prawa. Przykładem może być sytuacja, gdy nowa ustawa wprowadza zmiany w regulacjach dotyczących ochrony danych osobowych, tym samym uchylając starą ustawę. Kluczowe jest, aby każda nowa regulacja jasno wskazywała, które wcześniejsze przepisy są uchylane, co jest praktyką zgodną z dobrymi standardami legislacyjnymi. Zrozumienie roli przepisów derogacyjnych jest istotne dla prawników, legislatorów oraz praktyków prawa, aby móc efektywnie stosować prawo i unikać pomyłek w interpretacji przepisów. W literaturze prawniczej oraz w praktyce sądowej często pojawiają się odniesienia do przepisów derogacyjnych jako narzędzia porządkującego system prawny.