Według obowiązujących przepisów Kodeksu pracy pracodawca ma możliwość zawarcia z kandydatem do zatrudnienia następujących typów umów o pracę:

Zgodnie z Kodeksem pracy, pracodawca może zawrzeć umowę o pracę na czas określony, na czas nieokreślony oraz na okres próbny. Umowa na czas nieokreślony jest najbardziej stabilną formą zatrudnienia, która zapewnia pracownikowi trwałość zatrudnienia, co jest korzystne zarówno dla pracodawcy, jak i pracownika. Umowa na czas określony jest stosowana w przypadkach, gdy charakter pracy wymaga elastyczności, na przykład w sytuacjach, gdy zatrudniany pracownik jest potrzebny do realizacji konkretnego projektu czy zastąpienia innego pracownika. Z kolei umowa na okres próbny, jako forma testowania umiejętności pracownika, pozwala pracodawcom ocenić, czy dany kandydat spełnia ich oczekiwania przed podjęciem decyzji o dłuższym zatrudnieniu. Przykładowo, pracodawca może zdecydować się na zatrudnienie pracownika na czas określony na pełnienie obowiązków podczas okresu wzmożonego zapotrzebowania na usługi firmy, co jest standardem w branżach sezonowych. W każdym z tych przypadków, kluczowe jest, aby umowy były zgodne z obowiązującymi przepisami oraz odpowiednio sformułowane, aby zabezpieczyć interesy obu stron.