Zasada, która określa związek zespołów archiwalnych z obszarem ich powstania, to

Pertynerncja terytorialna odnosi się do zasady, która podkreśla związki archiwów i ich zasobów z danym terytorium, na którym zostały one utworzone. Ta zasada ma kluczowe znaczenie w kontekście zarządzania dokumentacją i archiwami, ponieważ uwzględnia kontekst geograficzny oraz historyczny, który wpływa na sposób, w jaki dokumenty powinny być klasyfikowane, przechowywane i udostępniane. Na przykład, archiwa państwowe w Polsce gromadzą dokumenty, które są nie tylko istotne dla historii kraju, ale także dla jednostek lokalnych i regionalnych. W praktyce, oznacza to, że archiwa powinny dążyć do zachowania dokumentów w kontekście ich miejsca pochodzenia, a także umożliwiać badaczom i obywatelom dostęp do informacji, które są istotne dla zrozumienia lokalnej historii. Przykładem zastosowania zasady pertynencji terytorialnej może być praca archiwistów, którzy organizują wystawy lub publikacje, uwzględniając lokalne dokumenty i ich znaczenie dla społeczeństwa. Wspierając badania lokalne, archiwa stają się kluczowym zasobem dla badaczy, studentów oraz wszystkich zainteresowanych historią regionu.