Klasyfikacja materiałów archiwalnych podczas ich porządkowania na zespoły archiwalne, a w ramach zespołu na komórki organizacyjne, na podstawie cech kancelaryjnych (registraturalnych), to

Segregacja materiałów archiwalnych to kluczowy proces, który polega na podziale dokumentów na zespoły archiwalne oraz na komórki organizacyjne w oparciu o cechy kancelaryjne. W praktyce oznacza to, że każdy zespół archiwalny jest tworzony na podstawie określonych kryteriów, takich jak rodzaj dokumentów, ich funkcja, czy pochodzenie. Na przykład, dokumenty związane z różnymi projektami mogą być grupowane osobno, co ułatwia późniejsze poszukiwanie i zarządzanie nimi. Zgodnie z dobrymi praktykami w archiwistyce, segregacja wpływa na efektywność pracy archiwistów oraz na zachowanie porządku w materiałach, co jest niezbędne do ich późniejszego udostępniania. Standardy archiwalne, takie jak ISAD(G) czy ISAAR(CPF), wskazują na znaczenie tego procesu w kontekście zarządzania dokumentacją i zapewnienia dostępu do informacji. Dzięki segregacji można również lepiej zabezpieczyć dane wrażliwe, oddzielając je od mniej krytycznych materiałów. Przykładami zastosowania segregacji mogą być archiwa jednostek administracyjnych, gdzie segregowanie dokumentacji według lat, typów spraw czy odpowiedzialnych jednostek jest standardem.