Wskaż, który z opisów charakteryzuje biurokratyczny styl kierowania. <br><br> <table><tr><td>A.</td><td>B.</td></tr><tr><td>Unika ocen ludzi i nie pobudza do działania. Jest bardzo podatny na wpływ otoczenia. Koncentruje się przede wszystkim na rozwiązywaniu zagadnień bieżących, pomijając te o dłuższym horyzoncie czasu.</td><td>Przywiązuje wagę do formalnych procedur i kontroli podlegającego mu personelu. Przez otoczenie ceniony jest jako sumienny i skrupulatny.</td></tr><tr><td>C.</td><td>D.</td></tr><tr><td>Wyznacza cele i kieruje aktywnością grupy, opierając się głównie na autorytecie oraz na bezwzględnym podziale na kierujących i kierowanych.</td><td>Wiele problemów, które powinien rozwiązywać, nie rozwiązuje ich wcale, bądź przekazuje do rozwiązania innym. Nie angażuje się w pracę. Ucieka od kierowania.</td></tr></table>

Biurokratyczny styl kierowania jest charakterystyczny dla organizacji, które kładą szczególny nacisk na formalizację procesów oraz ścisłe przestrzeganie ustalonych procedur. W opisie pod literą B zauważalne jest przywiązanie do zasadniczych norm i regulacji, co jest kluczowe w biurokracji. Taki styl kierowania opiera się na hierarchii, gdzie każdy pracownik zna swoje obowiązki oraz odpowiedzialności. Przykładem może być administracja publiczna, gdzie decyzje podejmowane są na podstawie ściśle określonych reguł, co zapewnia jednolitość i przewidywalność działania. W praktyce biurokratyczny styl prowadzi do stabilności organizacyjnej, ale może także hamować innowacyjność oraz elastyczność, gdyż nadmierna formalizacja wprowadza ograniczenia w podejmowaniu decyzji. Zrozumienie tej dynamiki jest kluczowe dla menedżerów, którzy muszą umiejętnie balansować między formalizacją a kreatywnością w swoich zespołach.