Roczny limit kosztów uzyskania przychodu pracownika z jednego stosunku pracy, zatrudnionego poza miejscem stałego zamieszkania, wynosi <br><br> <table><tr><th colspan="3">Koszty uzyskania przychodów w 2015 roku</th></tr><tr><td rowspan="2">pracownicy zatrudnieni na jedną umowę</td><td>w miejscu zamieszkania</td><td>111,25 zł miesięcznie 1 335,00 zł rocznie</td></tr><tr><td>poza miejscem zamieszkania</td><td>139,06 zł miesięcznie 1 668,72 zł rocznie</td></tr><tr><td rowspan="2">pracownicy zatrudnieni na wiele umów</td><td>w miejscu zamieszkania</td><td>nie może przekroczyć 2 002,05 zł rocznie</td></tr><tr><td>poza miejscem zamieszkania</td><td>nie może przekroczyć 2 502,56 zł rocznie</td></tr></table>

Odpowiedź 1 668,72 zł jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, roczny limit kosztów uzyskania przychodu dla pracownika zatrudnionego poza miejscem stałego zamieszkania na podstawie jednej umowy o pracę wynosi właśnie tę kwotę. W praktyce oznacza to, że pracownik, który wykonuje swoje obowiązki zawodowe w innym miejscu niż jego miejsce zamieszkania, może uwzględnić jako koszty uzyskania przychodu wydatki związane z dojazdami. Ten limit kosztów ma na celu odzwierciedlenie realnych wydatków, które ponosi pracownik w związku z wykonywaniem pracy w innym miejscu. Warto zauważyć, że niewłaściwe obliczenie tych kosztów może prowadzić do problemów z rozliczeniami podatkowymi, dlatego kluczowe jest, aby osoby zajmujące się księgowością i finansami przedsiębiorstw znały te limity oraz były świadome ich wpływu na obliczenia podatkowe. W praktyce, znajomość tych wartości pozwala na optymalizację kosztów oraz może wpłynąć na korzystniejsze rozliczenie podatkowe dla pracowników i pracodawców.