Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, dla pracownika będącego na zwolnieniu lekarskim w czerwcu 2017 roku należy wyłączyć wynagrodzenie za miesiąc <br><br> <table><tr><th colspan="1"></th><th colspan="7">Rok 2016</th><th colspan="5">Rok 2017</th></tr><tr><th>Miesiąc</th><th>VI</th><th>VII</th><th>VIII</th><th>IX</th><th>X</th><th>XI</th><th>XII</th><th>I</th><th>II</th><th>III</th><th>IV</th><th>V</th></tr><tr><td>Liczba dni przepracowanych przez ubezpieczonego</td><td>13</td><td>15</td><td>22</td><td>22</td><td>21</td><td>20</td><td>21</td><td>8</td><td>17</td><td>23</td><td>19</td><td>21</td></tr><tr><td>Liczba dni, które ubezpieczony był zobowiązany przepracować</td><td>22</td><td>21</td><td>22</td><td>22</td><td>21</td><td>20</td><td>21</td><td>21</td><td>20</td><td>23</td><td>19</td><td>21</td></tr></table>

Odpowiedź "styczeń 2017 r." jest poprawna, ponieważ przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego należy wyłączyć miesiące, w których pracownik nie przepracował co najmniej połowy wymaganych dni. W styczniu 2017 r. pracownik przepracował jedynie 8 dni z wymaganych 21, co stanowi mniej niż 50%. W związku z tym, zgodnie z ustawą o zasiłkach chorobowych, ten miesiąc należy wyłączyć z obliczeń. W praktyce oznacza to, że do obliczeń podstawy wymiaru zasiłku powinny być brane pod uwagę jedynie miesiące, w których pracownik był aktywny zawodowo w odpowiednim stopniu. Warto pamiętać, że zasady te mają na celu zabezpieczenie zarówno pracownika, jak i pracodawcy przed niekorzystnymi skutkami finansowymi wynikającymi z nieobecności pracownika. Dobrą praktyką jest systematyczne monitorowanie i dokumentowanie dni przepracowanych przez pracowników, aby w razie potrzeby móc z łatwością ustalić podstawę wymiaru zasiłków.