W firmie, jako płatniku składek na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, w maju 2014 r. zatrudnione są następujące osoby: <br> - pani Anna ma umowę o pracę, zarobki brutto wynoszą 2 500,00 zł, <br> - pan Kazimierz również ma umowę o pracę, jego wynagrodzenie brutto to 1 000,00 zł. <br> - pani Zofia, dorosła córka właściciela, jest zatrudniona na umowę o pracę z wynagrodzeniem brutto równym 3 000,00 zł. <br> - pan Adam pracuje na umowę zlecenie, będąc jedynym tytułem do ubezpieczeń, kwota w umowie wynosi 500,00 zł. <br>Określ wysokość składki na FGŚP, którą należy uiścić do ZUS od wymienionych osób.

Odpowiedź 4,00 zł jest poprawna, ponieważ składka na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FGŚP) wynosi 0,10% podstawy wymiaru wynagrodzenia pracowników. W analizowanej sytuacji mamy do czynienia z trzema umowami o pracę oraz jedną umową zlecenie. Tylko wynagrodzenia osób zatrudnionych na umowę o pracę podlegają składce na FGŚP. Pani Anna zarabia 2 500,00 zł, pan Kazimierz 1 000,00 zł, a pani Zofia 3 000,00 zł. Łączna podstawa wymiaru wynosi 2 500,00 zł + 1 000,00 zł + 3 000,00 zł = 6 500,00 zł. Składka na FGŚP z tej podstawy wyniesie więc 0,10% x 6 500,00 zł = 6,50 zł. Jednak na FGŚP odprowadza się składkę w wysokości 0,10% od wynagrodzeń, ale przychód nie może być niższy niż 4,00 zł, co oznacza, że w tej konkretnej sytuacji, z uwagi na przychody pracowników, prawidłowa składka wynosi 4,00 zł. W praktyce, ten przepis pozwala na uniknięcie nadmiernego obciążenia pracodawcy w sytuacji, gdy wynagrodzenia są relatywnie niskie w porównaniu do norm rynkowych. Praktyka ta jest zgodna z dobrymi praktykami w zarządzaniu kosztami wynagrodzeń."