W części C akt osobowych pracodawca powinien przechowywać <br><br> <table><tr><td>A.</td><td>1) umowę o zakazie konkurencji po rozwiązaniu stosunku pracy, 2) oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę.</td></tr><tr><td>B.</td><td>1) orzeczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań do świadczenia pracy, 2) kopię wydanego pracownikowi świadectwa pracy.</td></tr><tr><td>C.</td><td>1) zaświadczenie o ukończeniu przez pracownika szkolenia w zakresie obsługi programu finansowo -księgowego, 2) oświadczenia pracownika o zapoznaniu się z podstawowymi dokumentami obowiązującymi w firmie.</td></tr><tr><td>D.</td><td>1) oświadczenie dotyczące wypowiedzenia pracownikowi warunków umowy o pracę, 2) dokumenty potwierdzające kompetencje zawodowe.</td></tr></table>

Odpowiedź A jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z polskimi przepisami prawa pracy, w części C akt osobowych pracownika powinny być przechowywane dokumenty związane z zakończeniem stosunku pracy. Do takich dokumentów zalicza się m.in. umowę o zakazie konkurencji po rozwiązaniu stosunku pracy oraz oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę. Przechowywanie tych dokumentów jest istotne zarówno z punktu widzenia ochrony interesów pracodawcy, jak i pracownika. W przypadku ewentualnych sporów sądowych dotyczących zakończenia pracy, dokumentacja ta stanowi kluczowy dowód potwierdzający warunki zakończenia współpracy. Zgodnie z Kodeksem pracy, pracodawcy mają obowiązek przechowywać akta osobowe przez okres nie krótszy niż 10 lat od daty rozwiązania umowy o pracę. To zapewnia również możliwość weryfikacji uprawnień pracowniczych oraz spełnienia wymogów dotyczących ewentualnych roszczeń z tytułu pracy.