Przeprowadzanie w następnych latach obrotowych jednolitych grupowań operacji finansowych, wyceny aktywów oraz pasywów, w tym także ustalania odpisów amortyzacyjnych bądź umorzeniowych przez jednostkę, jest rezultatem zastosowania zasady

Zasada ciągłości, która wskazuje, że operacje gospodarcze jednostki powinny być ujmowane w sposób jednolity przez kolejne okresy sprawozdawcze, ma kluczowe znaczenie dla dokładności i spójności raportowania finansowego. Umożliwia to porównywalność danych finansowych na przestrzeni lat, co jest istotne zarówno dla zarządzających, jak i inwestorów. Przykładami zastosowania tej zasady mogą być odpisy amortyzacyjne, które powinny być dokonywane w sposób jednolity przez cały okres użytkowania aktywów, aby odzwierciedlić ich rzeczywistą wartość w bilansie. Dzięki zastosowaniu zasady ciągłości możliwe jest również ustalenie, że zmiany w polityce rachunkowości będą miały zastosowanie w przyszłych latach na tych samych podstawach, co w roku poprzednim, o ile nie wprowadzą one istotnych zniekształceń. W praktyce, stosowanie tej zasady sprzyja przestrzeganiu Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF), które obligują do zachowania konsekwencji w stosowanych zasadach rachunkowości.