Zasada ciągłości mówi, że

Zasada ciągłości odnosi się do kluczowego założenia w rachunkowości, które stwierdza, że jednostka gospodarcza będzie kontynuować swoją działalność w dającej się przewidzieć przyszłości. Z tego wynika, że w kolejnych latach obrotowych powinny być stosowane te same zasady wyceny aktywów i pasywów, co zapewnia spójność i porównywalność danych finansowych. Przykładowo, jeśli firma wyceniła swoje zapasy według metody FIFO (pierwsze weszło, pierwsze wyszło), to w kolejnych latach powinna kontynuować tę samą metodę, aby umożliwić analitykom i inwestorom porównywanie wyników finansowych na przestrzeni lat. W praktyce, zgodność w stosowaniu zasad wyceny jest kluczowa dla zachowania przejrzystości i zaufania w raportach finansowych, co jest szczególnie ważne w kontekście przepisów prawa i standardów rachunkowości, takich jak MSSF czy KSR. Długofalowe podejście do wyceny sprzyja również stabilności finansowej przedsiębiorstwa, co może przyciągać inwestycje oraz sprzyjać lepszym relacjom z kredytodawcami.