Na przedstawionych kontach pozabilansowych obowiązuje zasada<br><br> <table><thead><tr><th>Dt</th><th colspan="3">Środki trwałe dzierżawione</th><th>Ct</th></tr><tr><td colspan="5"></td></tr></thead><tbody><tr><td>Sp)</td><td>200 000,00</td><td></td><td></td></tr></tbody></table> <table><thead><tr><th>Dt</th><th colspan="3">Zapasy obce</th><th>Ct</th></tr><tr><td colspan="5"></td></tr></thead><tbody><tr><td>Sp)</td><td>85 000, 00</td><td></td><td></td></tr></tbody></table>

Konto pozabilansowe jest narzędziem stosowanym do ewidencji operacji gospodarczych, które nie mają bezpośredniego wpływu na bilans jednostki. Zasada pojedynczego zapisu oznacza, że na takich kontach rejestruje się jedynie jedną stronę operacji, co odzwierciedla rzeczywistość operacyjną. Przykładem może być ewidencja poręczeń, które są istotne dla analizy ryzyka, ale nie wpływają na aktywa czy pasywa. W praktyce, stosując konta pozabilansowe, jednostki mogą monitorować operacje, które są istotne z punktu widzenia zarządzania ryzykiem, a także przepisów prawa. Właściwe stosowanie kont pozabilansowych jest zgodne z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (MSSF), które zalecają precyzyjność w ewidencji takich transakcji. Zrozumienie tej zasady pozwala na lepsze zarządzanie informacjami finansowymi i zapewnia zgodność z regulacjami prawnymi, co jest kluczowe w praktyce księgowej.