Przedsiębiorstwo produkcyjne, które ewidencjonuje wyroby gotowe w magazynie po planowanym koszcie wytworzenia, operację gospodarczą o treści PK – <i>przeksięgowanie rzeczywistego kosztu wytworzenia wyrobów gotowych</i> powinno zaksięgować na stronach kont <br><br> <table><tr><td></td><th>Strona Wn (Dt) konta</th><th>Strona Ma (Ct) konta</th></tr><tr><td>A.</td><td>Wyroby gotowe</td><td>Koszty działalności podstawowej</td></tr><tr><td>B.</td><td>Wyroby gotowe</td><td>Rozliczenie kosztów działalności</td></tr><tr><td>C.</td><td>Rozliczenie kosztów działalności</td><td>Koszty działalności podstawowej</td></tr><tr><td>D.</td><td>Koszty działalności podstawowej</td><td>Rozliczenie kosztów działalności</td></tr></table>

Przeksięgowanie rzeczywistego kosztu wytworzenia wyrobów gotowych jest kluczową operacją w rachunkowości przedsiębiorstw produkcyjnych. Polega na zestawieniu faktycznych kosztów produkcji z wcześniej ustalonymi kosztami planowanymi. W przypadku odpowiedzi C, mamy do czynienia ze zwiększeniem wartości wyrobów gotowych, co znajduje odzwierciedlenie na stronie Wn (Dt) konta. Z drugiej strony, ponieważ rzeczywisty koszt wytworzenia musi być skompensowany z kosztami działalności podstawowej, odpowiednia kwota jest księgowana na stronie Ma (Ct) konta, co wskazuje na uznanie kosztów. Przykładem może być sytuacja, gdy planowany koszt wytworzenia wynosi 100 000 zł, a rzeczywisty osiąga 120 000 zł. W takim przypadku, 20 000 zł kosztu dodatkowego powinno być przeksięgowane, co zwiększa wartość zapasów gotowych oraz koszty działalności. Działania takie są zgodne z zasadami rachunkowości, które wymagają identyfikacji i ujęcia rzeczywistych kosztów, co przyczynia się do rzetelności sprawozdań finansowych i lepszego zarządzania finansami przedsiębiorstwa.