Na rysunku przedstawiono schemat układu do rozruchu silnika trójfazowego pierścieniowego z użyciem rezystorów w obwodzie wirnika. W celu zapewnienia prawidłowego przebiegu procesu rozruchu w chwili załączenia stycznika K1 należy w obwodzie wirnika

Wyłączenie wszystkich styczników w obwodzie wirnika podczas załączania stycznika K1 to kluczowy krok w procesie rozruchu silnika trójfazowego pierścieniowego. Taki układ wykorzystuje rezystory w obwodzie wirnika, co pozwala na stopniowe zwiększanie momentu obrotowego i zmniejszenie prądu rozruchowego. W praktyce, wyłączenie wszystkich styczników umożliwia pełną izolację rezystorów, co maksymalizuje efekt ich działania. Jest to zgodne z dobrymi praktykami w branży, które kładą nacisk na ochronę elementów elektrycznych przed nadmiernym obciążeniem. Silniki pierścieniowe posiadają zdolność do łatwej regulacji momentu startowego, co czyni je idealnymi do zastosowań, gdzie konieczne jest płynne uruchamianie np. duże dźwigi, maszyny przemysłowe. Podczas rozruchu rezystory wprowadzają dodatkowy opór, co redukuje prąd i zapobiega zbyt gwałtownemu wzrostowi momentu. Po osiągnięciu odpowiedniej prędkości, rezystory są stopniowo odłączane, co jest zazwyczaj realizowane przez sekwencyjne załączanie styczników. Dzięki temu można uniknąć przegrzewania się elementów i utrzymać stabilną pracę systemu. Moim zdaniem, znajomość tego procesu jest niezbędna dla każdego technika pracującego z silnikami elektrycznymi.