Na którym rysunku przedstawiono pętlę ogrzewania podłogowego w układzie ślimakowym?

To jest właśnie układ ślimakowy, znany też jako spirala albo meander, który bardzo często spotyka się w nowoczesnych instalacjach ogrzewania podłogowego. Rura jest układana w formie zawiniętej spirali od zewnątrz do środka, a potem z powrotem na zewnątrz. Dzięki temu uzyskujemy równomierny rozkład temperatury na całej powierzchni podłogi – po prostu nie ma miejsc, gdzie byłby wyraźny spadek ciepła. To rozwiązanie poleca się szczególnie tam, gdzie komfort cieplny jest bardzo ważny, na przykład w salonach czy łazienkach. Praktyka pokazuje, że właśnie ten sposób układania rur minimalizuje tzw. efekt zimnych stref, który czasem pojawia się w układzie meandrowym (czyli wężownica). Z mojego doświadczenia wynika, że ekipy montażowe coraz chętniej wybierają ślimaka, zwłaszcza przy większych powierzchniach, bo łatwiej wtedy sterować parametrami pracy instalacji. Zgodnie z wytycznymi PN-EN 1264 oraz zaleceniami producentów systemów podłogowych, układ ślimakowy uznawany jest za najbardziej efektywny energetycznie, zwłaszcza przy niskotemperaturowych źródłach ciepła, takich jak pompy ciepła czy kondensacyjne kotły gazowe. Warto zwrócić uwagę, że dzięki takiej geometrii układania, temperatura wody zasilającej i powracającej jest lepiej rozprowadzana, co sprzyja ekonomicznej pracy całego systemu.