Która substancja w stanie pary jest lżejsza od powietrza, ma charakterystyczny drażniący zapach i jest toksyczna?

Amoniak rzeczywiście wyróżnia się na tle tych wszystkich gazów, bo w stanie pary jest lżejszy od powietrza, co zresztą często wykorzystuje się w wentylacji przemysłowej – wyciągi robi się przy suficie, a nie przy podłodze. Ma bardzo charakterystyczny, drażniący zapach (nie da się go pomylić z niczym innym, moim zdaniem), a przy tym jest toksyczny – wymaga specjalnych środków ostrożności podczas pracy. Stosuje się go np. w chłodnictwie przemysłowym, do produkcji nawozów azotowych czy nawet w przemyśle chemicznym jako surowiec. Standardy BHP jasno mówią, żeby przy pracy z amoniakiem korzystać z detektorów gazu i systemów alarmowych. Dla porównania, butan czy propan są cięższe od powietrza i nie mają tego drażniącego zapachu (dodaje się im substancje zapachowe – tzw. odoranty), a dwutlenek węgla, choć spotykany, też nie spełnia tych kryteriów. Ciekawostka: amoniak jest wykrywany przez ludzki węch już przy bardzo małych stężeniach, poniżej 0,5 ppm, więc raczej trudno go przypadkiem przeoczyć. Z mojego doświadczenia – zawsze warto pamiętać, gdzie są wyjścia ewakuacyjne i jak działa lokalny system wentylacji, jeśli masz do czynienia z amoniakiem.