Wskaż prawidłową kolejność działań w celu przygotowania silnika do pomiaru rezystancji uzwojeń stojana.

Prawidłowa kolejność działań odzwierciedla podstawową zasadę pracy przy maszynach elektrycznych: najpierw bezpieczeństwo, potem dostęp, a dopiero na końcu pomiar. Najpierw zawsze wyłączamy napięcie zasilania silnika – odłączamy go od sieci, najlepiej przez wyłączenie wyłącznika, odstawienie zabezpieczeń i upewnienie się, że nie ma możliwości przypadkowego załączenia. W praktyce w zakładach często stosuje się procedurę LOTO (lockout-tagout), czyli blokadę i oznaczenie wyłącznika, żeby nikt nie włączył silnika w trakcie pomiarów. Dopiero po odłączeniu zasilania zdejmujemy pokrywę skrzynki zaciskowej, bo wtedy mamy pewność, że na zaciskach nie występuje niebezpieczne napięcie. Kolejny krok to rozłączenie uzwojeń stojana, czyli rozpięcie mostków i rozdzielenie połączeń gwiazda/trójkąt. Chodzi o to, żeby mierzyć rezystancję każdego uzwojenia osobno, bez wpływu pozostałych faz i bez połączeń między nimi. Dzięki temu wynik pomiaru jest wiarygodny, można porównać rezystancje międzyfazowe i wychwycić np. nierównomierność uzwojeń, częściowe zwarcia czy uszkodzenia połączeń. Na końcu wykonujemy właściwy pomiar rezystancji uzwojeń miernikiem o odpowiednim zakresie – w praktyce często jest to miernik do małych rezystancji lub mostek pomiarowy, a przy większych mocach silnika stosuje się czasem mierniki z kompensacją przewodów. Moim zdaniem dobrze jest też pamiętać, żeby przed pomiarem sprawdzić, czy uzwojenia nie są nagrzane, bo temperatura ma duży wpływ na wartość rezystancji. W normach i instrukcjach eksploatacji silników (np. dokumentacja producenta, wytyczne zgodne z PN‑EN dotyczące badań maszyn elektrycznych) zawsze podkreśla się taką właśnie kolejność: najpierw bezpieczne wyłączenie i zabezpieczenie obwodu, potem przygotowanie zacisków, rozłączenie połączeń i dopiero pomiary kontrolne.