Skrót, którym określa się wskaźnik masy ciała, to

BMI, czyli wskaźnik masy ciała, jest miarą stosunku masy ciała do kwadratu wzrostu, co pozwala ocenić, czy dana osoba ma prawidłową masę ciała w kontekście jej wzrostu. Oblicza się go, dzieląc masę ciała w kilogramach przez wzrost w metrach podniesiony do kwadratu (BMI = masa/ (wzrost^2)). Wskaźnik ten jest powszechnie stosowany w medycynie i dietetyce do identyfikacji osób z niedowagą, prawidłową masą ciała, nadwagą oraz otyłością. Użycie BMI w praktyce pozwala na szybką ocenę stanu zdrowia pacjentów oraz planowanie interwencji dietetycznych. Warto jednak pamiętać, że BMI nie uwzględnia składu ciała, co oznacza, że sportowcy z dużą masą mięśniową mogą mieć zaniżony wskaźnik. Dlatego zaleca się łączyć BMI z innymi wskaźnikami, takimi jak obwód talii czy procent tkanki tłuszczowej, aby uzyskać pełniejszy obraz stanu zdrowia. Wartości BMI mają również swoje przedziały, które są zgodne z wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), co czyni ten wskaźnik istotnym narzędziem w epidemiologii i zdrowiu publicznym.