Na rysunku przedstawiony jest system eksploatacji pokładu węgla

Metoda zabierkowa z zawałem stropu jest jedną z powszechnie stosowanych technik eksploatacji węgla. Polega ona na wydobyciu surowca z pokładu, co prowadzi do powstania pustki, natomiast strop jest pozostawiony do samozawału. W praktyce oznacza to, że nie stosuje się podsadzki płynnej, co jest kluczowe dla zachowania stabilności w obrębie kopalni. Zastosowanie tego podejścia minimalizuje ryzyko osiadania terenu na powierzchni, ponieważ zawał stropu naturalnie wspiera konstrukcję górotworu. Główne korzyści to ograniczenie kosztów związanych z materiałami podsadzkowymi oraz zmniejszone ryzyko dla pracowników, ponieważ strop został zaprojektowany z myślą o samodzielnym utrzymaniu się. Przykłady zastosowań tej metody można zaobserwować w polskich kopalniach węgla kamiennego, gdzie strefy eksploatacyjne są starannie planowane, aby maksymalizować wydobycie, jednocześnie dbając o bezpieczeństwo i stabilność górotworu. W kontekście norm i dobrych praktyk, podejście to jest zgodne z wymaganiami określonymi w Polskim Kodeksie Górniczym, który podkreśla konieczność zabezpieczenia stropu przed nadmiernym osiadaniem.