Fragmenty kopaliny, które nie zostały wydobyte, a które pozostają zgodnie z przyjętym systemem eksploatacji oraz aktualnymi niekorzystnymi warunkami geologiczno-górniczymi, nazywamy

Straty pozaeksploatacyjne złoża to fragmenty kopaliny, które nie zostały wydobyte z różnych przyczyn, takich jak złe warunki geologiczne, które uniemożliwiają ich efektywne wydobycie, czy też zastosowany system eksploatacji. W praktyce oznacza to, że pewne pokłady surowców pozostają w ziemi, ponieważ ich wydobycie nie jest ekonomicznie opłacalne lub ze względów bezpieczeństwa. Na przykład w kopalniach węgla kamiennego mogą powstawać straty pozaeksploatacyjne w miejscach, gdzie występują niekorzystne warunki geologiczne, takie jak pęknięcia, wody gruntowe czy inne czynniki, które komplikują proces wydobycia. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, zarządzanie tymi stratami jest kluczowe dla zrównoważonego rozwoju, ponieważ pozwala na optymalne planowanie przyszłych prac wydobywczych oraz minimalizację ryzyka. Kluczowe jest także zrozumienie tego pojęcia w kontekście zrównoważonego zarządzania zasobami naturalnymi, co umożliwia efektywniejsze podejście do eksploatacji i ochrony środowiska.