Na rysunku przedstawiającym opadanie ziarn w procesie sedymentacji znakiem X oznaczono strefę, w której zachodzi

Poprawna odpowiedź to swobodne opadanie ziarn i faktycznie, właśnie ta strefa jest kluczowa w praktyce sedymentacji. W tej części kolumny sedymentacyjnej ziarna poruszają się głównie pod wpływem siły ciężkości, bez zakłóceń od innych ziaren czy prądów cieczy. Z mojego doświadczenia wynika, że prawidłowe rozpoznanie tej strefy pozwala dobrze dobrać parametry procesu, np. wysokość kolumny albo wydajność urządzenia. Swobodne opadanie jest podstawowym etapem rozdziału ziarn na podstawie ich wielkości i gęstości. To tu najłatwiej przewidzieć prędkość opadania ziarn na bazie znanych wzorów, jak równanie Stokesa dla drobnych frakcji. Można się spotkać z tym w praktycznie każdej klasyfikacji hydraulicznej – od prostych osadników po bardziej zaawansowane klasyfikatory. Dobre praktyki branżowe zalecają, żeby oddzielać strefę swobodnego opadania od tej, gdzie zaczyna się już wzajemne oddziaływanie ziarn (opadanie hamowane). Właściwa interpretacja tej strefy zapewnia lepszą czystość produktów rozdziału i ogranicza straty użytecznego surowca. Warto też pamiętać, że swobodne opadanie jest wyznacznikiem efektywności całego procesu sedymentacji w przemyśle mineralnym.