Na rysunku literami A i B oznaczono kolejno krzywe

Krzywe rozdziału rzeczywistego i idealnego to absolutna podstawa, jeśli chodzi o analizę pracy urządzeń klasyfikacyjnych czy przesiewaczy. Na przedstawionym wykresie znakomicie widać, że krzywa oznaczona literą A przebiega znacznie stromiej i praktycznie pionowo w okolicach d50 – to jest właśnie charakterystyka rozdziału idealnego, gdzie cząstki o rozmiarach mniejszych od d50 w całości przechodzą do produktu dolnego, a większe do górnego. W praktyce jednak nigdy nie osiąga się aż tak ostrego rozdziału i dlatego zawsze porównuje się efektywną, rzeczywistą pracę (krzywa B) z tą teoretyczną idealnością. To pozwala szybko ocenić sprawność urządzenia, jego selektywność czy konieczność korekty parametrów procesu. Moim zdaniem, umiejętność czytania takich wykresów to ogromny atut w pracy technika – pozwala nie tylko ocenić efektywność, ale też szybko wychwycić problemy z eksploatacją. Warto zwrócić uwagę, że w normach branżowych (np. PN-EN 932-3 dotycząca analiz sitowych) takie porównanie jest standardem. Takie wykresy, często nazywane krzywymi Trompa, są podstawą oceny separacji w flotacji, klasyfikacji czy nawet suszeniu. Z mojego doświadczenia wynika, że wielu początkujących myli te krzywe, bo w praktyce rzadko widzimy idealny rozdział – trzeba więc zawsze szukać tej bardziej stromej charakterystyki, bo ona wskazuje na pożądany, wzorcowy przebieg procesu.