Główną wadą klasyfikatorów spiralnych stosowanych w zakładach przeróbczych rud miedzi jest

Główną wadą klasyfikatorów spiralnych w zakładach przeróbczych rud miedzi rzeczywiście jest niska gęstość przelewu klasyfikatora. To wynika z samej konstrukcji i sposobu działania tego urządzenia. Klasyfikatory spiralne są szeroko stosowane do rozdziału zawiesin o różnej ziarnistości, ale niestety przelew, czyli ta część zawiesiny, która wypływa górą klasyfikatora, jest dość rozcieńczony – zawiera dużo wody i drobnych cząstek. W praktyce utrudnia to dalszą obróbkę, np. zagęszczanie czy odwadnianie, bo trzeba potem inwestować w dodatkowe procesy mające na celu zwiększenie stężenia zawiesiny. Przy dużych wydajnościach zakładu to naprawdę potrafi być kłopotliwe, wpływa na zużycie wody i energii w kolejnych etapach. Dobre praktyki branżowe podpowiadają, żeby tam gdzie to możliwe stosować inne rozwiązania, np. hydrocyklony, które zapewniają wyższe stężenia przelewu, ale nie zawsze da się je wdrożyć, bo wszystko zależy od charakterystyki złoża i wymagań procesu. Warto też pamiętać, że klasyfikatory spiralne mają zalety, np. prostotę obsługi i niskie koszty eksploatacji, ale właśnie niska gęstość przelewu jest ich słabym punktem. Moim zdaniem, w praktyce najważniejsze jest, by wiedzieć, kiedy taki klasyfikator się sprawdzi, a kiedy lepiej szukać alternatywy.