Na rysunku przedstawiono schemat rozdrabniania surowca metodą

Na ilustracji widać klasyczny przykład rozdrabniania zgniataniem. Ten sposób jest jednym z podstawowych w przeróbce mechanicznej kopalin i stosuje się go powszechnie, zwłaszcza w kruszarkach szczękowych czy walcowych. Zgniatanie polega na ściskaniu surowca pomiędzy dwiema powierzchniami, zwykle ruchomą i nieruchomą. Kluczowe jest tu to, że materiał ulega rozdrobnieniu, gdy naprężenia ściskające przekroczą jego wytrzymałość. W rzeczywistości, w wielu zakładach przeróbczych można spotkać urządzenia, które pracują właśnie na tej zasadzie – są stosunkowo proste w budowie, a zarazem skuteczne i wydajne. Zgniatanie daje przewidywalny efekt uziarnienia, co w praktyce ułatwia późniejsze przesiewanie lub dalszą obróbkę. Moim zdaniem, warto znać tę metodę, bo to podstawa podczas projektowania ciągów technologicznych oraz przy doborze sprzętu. W wielu branżach np. w górnictwie czy recyklingu, zgniatanie jest preferowane ze względu na niski koszt eksploatacji i łatwość obsługi. Często też jest wybierane tam, gdzie zależy nam na ograniczeniu powstawania drobnych frakcji, bo zgniatanie sprzyja powstawaniu większych ziaren. Z mojego doświadczenia wynika, że operatorzy cenią tę metodę za przewidywalność procesu oraz łatwość regulacji końcowego rozdrobnienia, co świetnie wpisuje się w dobre praktyki branżowe.